Lek na nadciśnienie może działać dokładnie tak, jak powinien.
Ale coś, co zjadłeś dziś rano, może być lekarstwem na tę przypadłość.
Może to było twoje śniadanie.
Może to była twoja kawa.
Może to było coś „zdrowego”, nad czym nie zastanawiałeś się dwa razy.
A jeśli przyjmujesz amlodypinę, losartan lub lizynopryl, ma to znaczenie — ponieważ niektóre pokarmy, napoje i suplementy mogą dyskretnie zmieniać sposób działania tych leków w organizmie.
Niektóre mogą sprawić, że działanie leku będzie silniejsze.
Niektóre mogą je osłabiać.
Niektóre z nich mogą wywołać niekorzystny wpływ na ciśnienie krwi.
Nazywam się Henry. Jestem starszym badaczem zdrowia w DailyHealthPost. Nie jestem lekarzem, ale wnikliwie analizuję opublikowane badania i wyjaśniam ich prawdziwy sens prostym językiem.
Krótkie zastrzeżenie: to nie jest porada medyczna. Nie przerywaj ani nie zmieniaj leków z powodu filmu. Zawsze skonsultuj się najpierw z lekarzem lub farmaceutą.
Po obejrzeniu tego filmu dowiesz się, na co zwrócić uwagę w swojej kuchni, kubku do kawy, a nawet w szafce z suplementami.
Prawdopodobnie słyszałeś o grejpfrucie.
Jednak najbardziej zaskakującą rzeczą na tej liście jest coś, co wiele osób uważa za nieszkodliwe.
Oto więc, co omówimy dzisiaj.
Sześć konkretnych produktów spożywczych, napojów i suplementów, które, jak pokazują badania, mogą wchodzić w interakcje z lekami na nadciśnienie.
Niektóre z nich mogą zmieniać ilość leku, jaka dostaje się do krwiobiegu.
Inni mogą wywołać niepokojące zmiany ciśnienia krwi w niewłaściwym kierunku i w niewłaściwym czasie.
A kilka z nich to rzeczy, których większość ludzi w ogóle nie połączyłaby z ciśnieniem krwi.
Oto obraz, który chciałbym, abyście zachowali w swojej głowie.
Wyobraź sobie swoje leki jak starannie skalibrowaną tarczę.
Lekarz ustala tę wartość na podstawie Twojego wieku, wagi, funkcji nerek, aktualnego ciśnienia krwi i ogólnego stanu zdrowia.
Jednak niektóre produkty spożywcze, napoje i suplementy mogą wpłynąć na tę sytuację, a Ty tego nie zauważysz.
Czasami trochę.
Czasami dużo.
I tu zaczyna się problem.
Zacznijmy od tego, o czym większość ludzi słyszała.
Grejpfrut.
Grejpfrut i sok grejpfrutowy często pojawiają się w dyskusjach o interakcjach leków. I tak, amlodypina jest na tej liście.
Oto dlaczego.
Grejpfrut zawiera związki zwane furanokumarynami. Mogą one blokować enzym w jelitach o nazwie CYP3A4.
Enzym ten pomaga rozłożyć amlodypinę podczas wchłaniania jej przez organizm.
Kiedy więc grejpfrut zablokuje ten enzym, do krwiobiegu może przedostać się większa ilość leku, niż się spodziewasz.
A ponieważ enzym ten nie tylko spowalnia działanie, ale może zostać na jakiś czas całkowicie wyłączony, jedna porcja grejpfruta może wpływać na metabolizm leku nawet przez 24 godziny.
Ale tutaj ludzie czasami popełniają błąd.
W przypadku amlodypiny objawy grejpfruta nie są zwykle tak spektakularne, jak w przypadku niektórych innych blokerów kanału wapniowego.
Jedno z badań farmakokinetycznych wykazało, że sok grejpfrutowy podnosi poziom amlodypiny we krwi o około 15%. „Mayo Clinic Proceedings” określa ten zakres na 20–30%, ale zauważa również, że rzeczywisty wpływ na ciśnienie krwi i objawy jest zazwyczaj znacznie mniejszy niż w przypadku leków takich jak felodypina.
Więc nie zawsze jest to przerażająca sytuacja, jak ją opisują niektórzy: „jeden kieliszek i przedawkujesz”.
Ale to nie znaczy, że należy je ignorować.
Ważniejsze jest, czy pijesz sok grejpfrutowy codziennie. Zwłaszcza w dużych ilościach. Na przykład litr lub więcej.
Większe znaczenie ma również to, czy przyjmujesz większą dawkę 10 miligramów, albo czy jesteś starszy i twój organizm wolniej wydala leki.
W takim przypadku warto szczerze porozmawiać z farmaceutą.
Następna rzecz nie cieszy się już takim zainteresowaniem jak grejpfrut.
Ale szczerze mówiąc, prawdopodobnie dotyczy to większej liczby osób.
Sód.
I nie mam tu na myśli tylko solniczki.
Mam na myśli ukryty sod zawarty w przetworzonej żywności, gotowych posiłkach, zupach w puszkach, wędlinach, mrożonkach, pieczywie, sosach i przyprawach.
Amlodypina działa poprzez rozluźnianie i rozszerzanie naczyń krwionośnych.
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE
