—Pani Marta Salcedo?
-Tak
—Twój mąż miał nagły przypadek medyczny.
Poczułem, że moje nogi przestały reagować.
Alberto zasłabł w trakcie spotkania.
Karetka zabrała go do szpitala.
Kiedy przyjechałem, był przytomny, ale lekarze podejrzewali problemy z sercem i zlecili badania.
Usiadłem przed izbą przyjęć.
Dwie godziny później przyszedł lekarz i wyjaśnił, że na szczęście nie miał poważnego zawału serca. Wystąpiła u niego arytmia związana z innymi czynnikami i pozostanie w szpitalu na obserwacji.
Po raz pierwszy od kilku godzin odetchnąłem.
Potem usłyszałem płacz dziecka.
Nie zwróciłem na to uwagi.
Dopóki ktoś nie powiedział:
—Pani Marta
Odwróciłem się
To była ona
Lucia
Przez chwilę jej nie poznałem.
Nie miał na sobie stroju sportowego .
Miała na sobie ciemne spodnie, białą bluzkę i dowód osobisty zawieszony na szyi.
Jej dziecko było w ramionach starszej kobiety.
Lucia się uśmiechnęła
—Szukałem jej.
Przyjrzałem się jego akredytacji.
Pod jego nazwiskiem widniał napis:
Lucía Ferrer — pracownik socjalny.
Pozostałem nieruchomy
—Czy tu pracujesz?
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE