W miarę rozwoju pandemii COVID-19 zarówno dowody anegdotyczne, jak i nowe badania wyraźnie pokazują, jak bardzo choroba ta dotyka osoby o różnym pochodzeniu etnicznym.
Przyczyny tego zjawiska, dokładna forma tych skutków i sposób, w jaki wpływają na różne grupy etniczne, nie są jednak jeszcze w pełni zrozumiałe.
Na przykład przynależność etniczna danej osoby może zwiększać prawdopodobieństwo narażenia jej na działanie wirusa, zakażenia nim, ciężkiego przebiegu COVID-19 lub wystąpienia wszystkich trzech zdarzeń naraz.
Przyczyny tego zwiększonego ryzyka mogą być różne. Pochodzenie etniczne może zwiększać ryzyko ze względu na powiązane choroby, status społeczno-ekonomiczny, wykształcenie, zatrudnienie, różnice genetyczne lub problemy związane z rasizmem, co obejmuje wiele z wyżej wymienionych kwestii.
Ponadto, sama przynależność etniczna jest czynnikiem komplikującym ze względu na złożoność indywidualnego dziedziczenia genetycznego.
Jak twierdzi dr Winston Morgan, profesor toksykologii i biochemii klinicznej na Uniwersytecie East London w Wielkiej Brytanii, „w obrębie grup rasowych występuje tyle samo zróżnicowania genetycznego, co w całej populacji ludzkiej”.
Dla naukowców, choć różnice genetyczne mogą czasami wiązać się z konkretnymi grupami etnicznymi i powodować określone problemy zdrowotne, wcale nie jest jasne, jak miałoby to działać w kontekście COVID-19.
Rzeczywiście, według dr Morgan: „Dowody sugerują, że nowy koronawirus nie dyskryminuje, a wręcz obnaża istniejącą dyskryminację. Utrzymywanie się idei rasowych do dziś – pomimo braku podstaw naukowych – pokazuje, jak te idee mogą mutować, by uzasadnić struktury władzy rządzące naszym społeczeństwem od XVIII wieku”.
W tym kontekście lepsze zrozumienie związku między niekorzystnymi skutkami COVID-19 a pochodzeniem etnicznym ma kluczowe znaczenie dla ograniczenia tych negatywnych skutków.
Aby przyczynić się do realizacji tego zadania, autorzy niniejszego badania przeprowadzili analizę, aby sprawdzić, czy osoby z różnych grup etnicznych są bardziej narażone na hospitalizację z powodu ciężkiego przebiegu COVID-19 oraz czy są bardziej narażone na śmierć z powodu tej choroby. Zespół chciał również uwzględnić czynniki społeczno-ekonomiczne i choroby współistniejące związane ze zidentyfikowanymi różnicami.
Autorzy przeprowadzili dwa badania. Pierwsze, obserwacyjne, analizowało dane 1827 dorosłych z potwierdzonymi przypadkami COVID-19, którzy zostali przyjęci do King’s College Hospital w Londynie w Wielkiej Brytanii w okresie od 1 marca do 2 czerwca 2020 roku.
W drugim badaniu, badaniu typu „przypadek-kontrola”, porównano podgrupę 872 pacjentów zamieszkujących peryferyjne obszary miejskie, w zależności od wieku i miejsca zamieszkania, z grupą kontrolną składającą się z 3488 osób wybranych z bazy danych podstawowej opieki zdrowotnej, w skład której wchodziły osoby z lokalnego obszaru; dla każdego pacjenta w podgrupie przydzielono cztery osoby kontrolne.
Spośród 872 pacjentów 48,1% było czarnoskórych, 33,7% białych, 12,6% było rasy mieszanej i 5,6% było Azjatami.
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE