weranda, oczy szeroko otwarte
Przemówiłem, zanim ktokolwiek inny zdążył się odezwać.
„Tyler.”
Spojrzał na mnie.
Mówiłem cicho.
„Twój syn patrzy.”
To zrobiło na nim większe wrażenie niż groźba.
Jego wzrok powędrował w stronę Caleba.
Na sekundę spektakl zamarł, a zza odznaki wyjrzał ojciec.
A potem duma znów przypieczętowała zwycięstwo.
Jednak powoli wyjął pistolet i położył go na stole.
Zabezpieczył go jeden z parlamentarzystów.
Ciocia Marlena zaczęła płakać.
Nie dlatego, że Tyler niemal doprowadził do eskalacji.
Ponieważ Tyler się wstydził.
„Mój chłopak nic nie zrobił” – powiedziała.
Dana nawet na nią nie spojrzała.
„Panie zastępco Klein, nie jest pan w tej chwili aresztowany. Jest pan jednak zatrzymany do czasu przeprowadzenia śledztwa w sprawie utrudniania pracy funkcjonariuszowi federalnemu, składania fałszywych zeznań, bezprawnego zatrzymania i ewentualnego utrudniania pracy funkcjonariuszowi federalnemu”.
„Federalny funkcjonariusz?” wyszeptała Ashley.
Westchnąłem
Zbyt cicho, żeby większość z nich mogła usłyszeć.
Ale Marcus słyszał
On
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE