powiedział. „To jest zgodne z konstytucją.”
Kilku młodszych kuzynów prychnęło.
Tyler rozejrzał się dookoła i zobaczył, że publiczność zaczyna się od niego oddalać.
Zrobił więc to, co robią dręczyciele, gdy słowa przestają działać.
Podniósł głos.
„Evelyn Klein, mam uzasadnione podstawy sądzić, że posiadasz skradzione mienie”.
Moja matka zamknęła oczy.
Babcia szepnęła: „Tyler, kochanie, nie”.
Zignorował ją
“Odwróć się.”
Nie ruszyłem się.
Cykady stały się głośniejsze.
Albo może na podwórku zrobiło się ciszej.
„Odwróć się” – powtórzył.
“Za jaką opłatą?”
„Podejrzenie kradzieży.”
„To nie jest zarzut.”
“To jest dzisiaj.”
„Nie” – powiedziałem cicho. „Nie jest”.
Jego twarz pociemniała
Podszedł na tyle blisko, że poczułem zapach dymu, potu i taniej miętowej gumy do żucia.
„Zawsze myślałeś, że jesteś lepszy od nas.”
Wytrzymałem jego spojrzenie.
„Nie. Po prostu przestałem dawać ci wmówić, że jestem gorszy.”
Jego ręka powędrowała na mój nadgarstek.
Szybko
Za szybko
Ale
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE