Tasha obserwowała jej reakcję, unosząc kącik ust.
Następnie przesadnie łagodnym głosem powiedziała:
“Ojej… przepraszam.”
Przez pół sekundy udawała, że jest zaniepokojona.
Po czym wybuchnęła głośnym śmiechem.
Jej przyjaciele natychmiast dołączyli do akcji.
Kilku więźniów siedzących nieopodal odwróciło się, żeby popatrzeć.
Maya otarła wodę z oczu.
Tasha pochyliła się bliżej
„Co się stało? Będziesz płakać?”
Maya nie odpowiedziała od razu.
Jej mokre włosy przyklejały się do twarzy, gdy wpatrywała się w ziemię.
Potem cicho powiedziała:
„Proszę cię ostatni raz. Zostaw mnie w spokoju.”
Tasha znowu się zaśmiała
„Och, posłuchaj jej.”
Wyciągnęła rękę i szturchnęła Mayę w ramię.
Ponieważ Maya była tak lekka, potknęła się do tyłu i uderzyła w ścianę.
Kilku więźniów wstrzymało oddech.
Tasha znów zrobiła krok w jej stronę, wyraźnie dobrze się bawiąc.
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE