Nikt nie stanął jej na drodze.
Nikt się nie śmiał, gdy przechodziła obok.
Nawet kobiety, które wcześniej patrzyły na nią jak na łatwy łup, nagle zrobiły jej miejsce.
Tasha siedziała przy przeciwległym płocie z dwoma przyjaciółmi.
Przez chwilę Maya myślała, że coś powie.
Zamiast tego Tasha odwróciła wzrok.
Maya przeszła obok, nie zatrzymując się.
Następnego ranka jednak wydarzyło się coś nieoczekiwanego.
Maya siedziała sama, gdy Tasha znów podeszła.
Tym razem zatrzymała się kilka stóp dalej.
Nie było śmiechu.
Żadnego tłumu za nią.
Tasha trzymała coś w ręce.
Pączek
Położyła je cicho obok Mai.
Maya spojrzała na nią, potem na nią.
Tasha odchrząknęła.
„Chyba jestem ci coś winien.”
Maya prawie się uśmiechnęła
“Zachowaj to.”
Tasha patrzyła na nią przez chwilę, zanim zadała pytanie, które najwyraźniej dręczyło ją przez cały wieczór.
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE