Na długo zanim większość gospodarstw domowych zaopatrzyła się w apteczkę pierwszej pomocy z nowoczesnymi narzędziami, radzenie sobie z uporczywą drzazgą często oznaczało sięgnięcie po coś, co już leżało na kuchennym blacie: kromkę chleba. Lekko podgrzaną, a czasem zmiękczoną w mleku, niewielką kromkę chleba przykładano bezpośrednio do skóry i przytrzymywano na noc paskiem materiału lub prostym bandażem.
Idea stojąca za praktyką
Idea stojąca za tym starym domowym trikiem była prosta. Ciepły, wilgotny okład zmiękcza skórę wokół drzazgi i pomaga ją przyciągnąć bliżej powierzchni, ułatwiając jej usunięcie pęsetą lub igłą następnego ranka. Chleb był po prostu najmiększym i najbardziej chłonnym materiałem, jaki był dostępny w większości kuchni, a po podgrzaniu łatwo przybierał kształt palca lub dłoni.
