„Nie. Tak ci powiedział.”
Ścisnął mi się żołądek
“Co masz na myśli?”
Wstała, wyszła na korytarz i wróciła, niosąc stare tekturowe pudełko.
„Zachowałem to, bo nigdy nie wiedziałem, czy powinienem ci to pokazać.”
Wewnątrz znajdowały się zdjęcia, listy i niewielki plik dokumentów.
Rebecca wyjęła złożoną kartkę papieru.
„Po twoim ostatnim poronieniu Daniel przyszedł do mnie. Powiedział mi, że potrzebujesz odpoczynku i że powinnam przestać pytać o twoje leczenie”.
Spojrzałem na nią.
„Nie pamiętam tego.”
“Wiem.”
Rozłożyła papier.
„Zostawił to. Znalazłem to na blacie kuchennym, kiedy wyszedł.”
To było podsumowanie wizyty lekarskiej.
Moje imię i nazwisko było wydrukowane na górze.
Emily Carter
Moja data urodzenia.
Data spotkania sprzed sześciu lat.
A pod spodem odręcznie napisana notatka.
Pacjentowi zalecono pilny powrót na kontrolne badania obrazowe.
Spojrzałem na Rebeccę.
„Nigdy nie poszłam na to spotkanie”.
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE