“Wiem.”
„Skąd to masz?”
„Mówiłem ci. Daniel to zostawił.”
Przeczytałem notatkę jeszcze raz.
Papier trząsł mi się w rękach.
„Czemu mi nie pokazałeś?”
Oczy Rebekki napełniły się łzami.
„Próbowałem cię o to zapytać. Daniel powiedział mi, że byłeś już u specjalisty. Potem przestałeś odbierać moje telefony. W końcu pomyślałem, że może mówi prawdę.”
Ledwo mogłem oddychać.
Przez sześć lat wierzyłam, że moja ostatnia ciąża zakończyła się bez żadnych powikłań medycznych.
Daniel zapewnił mnie, że wszystko jest w porządku.
Jednak dokument ten sugerował, że ktoś chciał, abym wrócił na kolejne badania.
Sięgnąłem po telefon.
Rebecca złapała mnie za rękę.
„Nie dzwoń do niego jeszcze.”
“Dlaczego?”
„Ponieważ jest coś jeszcze, co musisz zobaczyć.”
Ponownie sięgnęła do pudełka.
Tym razem wyjęła małą kopertę.
Pismo odręczne na przedniej stronie było nie do pomylenia.
Daniela
Moje imię było na nim napisane.
CIĄG DALSZY NA NASTĘPNEJ STRONIE