Słysząc słowo „skrobia”, możesz pomyśleć o ziemniaku z ogródka babci lub naturalnych węglowodanach zawartych w warzywach. Powiedzmy sobie jasno: nie o tym mówimy. Winowajcą jest skrobia przemysłowa . To wysoce rafinowany proszek, produkt intensywnego przetwarzania przemysłowego, znany pod nazwami takimi jak modyfikowana skrobia spożywcza, skrobia kukurydziana, skrobia pszenna i maltodekstryna.
Skrobia, w swojej istocie, to długi łańcuch połączonych ze sobą cząsteczek cukru (glukozy). W pełnowartościowych produktach spożywczych, takich jak ziemniaki, skrobia ta jest bogata w błonnik, witaminy, minerały i inne składniki odżywcze. Ten naturalny „pancerz” spowalnia trawienie, co prowadzi do bardziej stopniowego wzrostu poziomu cukru we krwi. Skrobia przemysłowa została jednak pozbawiona całego swojego pancerza. Jest mechanicznie mielona na drobne cząsteczki, wybielana i poddawana działaniu chemikaliów. Ten proces osłabia wiązania łączące cząsteczki cukru, czyniąc je niezwykle kruchymi. Po spożyciu, organizm niemal natychmiast rozkłada ją na czysty cukier, powodując szybszy i większy skok poziomu cukru we krwi niż w przypadku spożycia cukru stołowego z łyżki.
2. Ukryte zagrożenia czyhające w spiżarni
Ten gwałtowny wzrost poziomu cukru we krwi to początek problemu. Trzustka jest zmuszona do uwolnienia dużej dawki insuliny, aby sobie z tym poradzić. Kiedy to się powtarza, komórki stają się oporne na sygnał insuliny. To insulinooporność, prekursor cukrzycy typu 2. Twój organizm, desperacko próbując pozbyć się cukru z krwi, zaczyna przekształcać go w tłuszcz – a konkretnie w najniebezpieczniejszy rodzaj tłuszczu, tłuszcz trzewny, który odkłada się wokół narządów wewnętrznych. Prowadzi to również do stłuszczenia wątroby, schorzenia, które jest obecnie powszechne nawet u dzieci.
Poza cukrem we krwi, skrobia przemysłowa jest czynnikiem silnie zapalnym. Sieje spustoszenie w jelitach, karmiąc patogenne mikroby i zaburzając delikatny mikrobiom, co może prowadzić do zapalenia jelit i wielu innych problemów. Sprzyja również powstawaniu najniebezpieczniejszego rodzaju cholesterolu: małych, gęstych cząsteczek LDL. To właśnie te cząsteczki mogą łatwo wnikać w ściany tętnic, prowadząc do powstawania blaszek miażdżycowych i zwiększając ryzyko chorób serca. A dlaczego jest wszędzie? Ponieważ jest to niezwykle tani wypełniacz, który dodaje objętości i tekstury produktom. W rzeczywistości jest tak tani (około 20 centów za funt), ponieważ jest w dużej mierze dotowany z pieniędzy podatników, co czyni go dochodowym fundamentem przemysłu śmieciowego jedzenia.
